آسمان خانه ام ابریست
خانه ام اینجاست
زیر سایه ی روشن بیدی
که هر از گاهی به آرامی می لرزد
اینجا هر روز دوبار خورشید طلوع می کند
یک وقتی که خورشید بالا می آید
دو وقتی که تو می آیی....
آسمان خانه ام ابریست
خانه ام اینجاست
زیر سایه ی روشن بیدی
که با این بادها نمی لرزد
اینجا هر روز دوبار می گریم
یک هنگام مرگ آفتاب
دو هنگام رفتن تو.....
16/10/1388
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر