صفحات

۱۳۸۸ آذر ۹, دوشنبه

بوی پاک دریا

پس از شخم زدن خاطراتم:



برایم هدیه آورده اند

از سرزمینی سراسر رویا

با شبهای پر ستاره و روزهای پر از نور و شور....

برایم یک سبد بوی پاک دریا آورده اند...

                                                                               
                              شاید بهار 87

۱۳۸۸ آذر ۸, یکشنبه

سمفونی آفرینش

امروز اینو فهمیدم :

خدا از ترکیب آدم ها یک سمفونی آفرید!
آدمای خوب و مهربون سکوت ها و نتهای زینتش هستن! بقیه نتهای دیگه! بدها هم
فالشن!
اما از ترکیب اینهاست که یک آهنگ دلنشین شنیده میشه حتی اگه خوب ها و
مهربون ها خیلی هم کم باشن...! چون خدا همیشه سکوتهای کوچیکی رو همه جا
قرار میده : بچه ها!

                                                                                                   
                                   ۱۰بهمن ماه ۸۶

هنوز چیزی کم است

ابرهای سیاهی ماه را پوشانده بود

            به آرومی و با محبت کنارش  زدم

                        آسمان بی ستاره بود و غمبار

دو سنجاق ستاره به گیسوان آسمان دوختم

                    هنوز چیزی کم است...

                                                        دی ماه ۸۶

پرهای بالش خدا

... : هی! نگاه کن...!

روی مژه هایت برف نشسته است...



... : اینها برف نیست!

پرهای بالشی ست که خدا در آسمان  تکانده است...

                          ناشناس

                                           دی ماه ۸۶

در آبگین دلم

و بجوشان خدایا!

    به عظمت خود در آبگین دلم

                سرچشمه های خشوع را

و روان دار خدایا!

    به هیبت خود از گوشه های دیده ام

                اشکهای سوزان را...

                                         ناشناس

                                                            دی ماه ۸۶

یه همیشه روشن!

ماه بالای سر تنهایی ست...
چقدر ماه زیبایی...!
با یه همیشه روشن کنارش.
                                           آذرماه ۸۶

غوغایی ای درخت

وقتی که بادها در برگهای درهم تو لانه می کنند

             وقتی که بادها گیسوی سبزفام تو را شانه می کنند

                                                                غوغایی ای درخت...

                                                                                                                (سیاوش کسرایی)